Kyaw left a message for you

Hi,
Kyaw left you a private message

Kyaw
Kyaw has left a private message for you. Click on the button below to view it:
Regards,
The Zorpia Team
Other Zorpians waiting to meet you...

Minthein, 29
Qatar

Wesley.waiphyo7,
Qatar

Kyawkyaw.oo, 8
Colombo, Sri Lanka

Lady, 48
Monywa, Myanmar
This message is sent on behalf of Kyaw.
Block future emails like this · Privacy policy
Zorpia Co. Ltd. P.O. Box #28960, Gloucester Road Post Office, Hong Kong

မဆုံးေသးတဲ့ကဗ်ာ


ကိုယ့္ဦးေခါင္းကိုယ္
ႏွစ္မ်ားစြာ မီးေဆးခဲ့ၿပီးသား
ျဖတ္ခနဲ စကၠန္႔မွာေတာင္
ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ ေခါင္းၿမိတ္ခ်ဳံလိုက္ဖို႔
အရိပ္မထင္ခဲ့ဘူး
ငါၿပီးရင္ ငါ့သားက
ငါေရာက္တဲ့ေနရာကေန
ဆက္ထြင္းဦးမွာပဲ
ဇာတ္လမ္းက ဒီမွာတင္ ရပ္သြားတာမွ မဟုတ္ဘဲ။

လႊမ္း႐ုံ
ပိေတာက္ပြင့္သစ္၊ အမွတ္ (၂၅)၊ ဇူလိုင္၊ ၂၀၀၉။

ရန္ကုန္ည


ဆုပ္ကိုင္ႏိုင္သမွ်ဆုပ္ကိုင္
ရပ္တည္ႏိုင္သမွ်ရပ္ထား
ဘာမွအလကား မရဘူးဆိုလို႔
စတိုးဆိုင္ေရွ႕က လမ္းျဖတ္ကူးခဲ့တယ္။

ဒီမွာေလ
က်ပ္မျပည့္တဲ့ညဥ့္ငွက္ေတြ
တစ္ဖန္ ျပန္လည္ရွင္သန္ထေျမာက္လာၾကတဲ့
ရန္ကုန္ဆိုတဲ့ ရန္ကုန္ညမွာ
ပန္းဆိုးတန္းတစ္ဝိုက္
လမ္းသလားၾကည့္လိုက္ေတာ့
ရန္ကုန္ညဟာ
ကားမီးေရာင္နဲ႔ တုန္ေနရဲ႕။

ဒီေခတ္မွာ
နာတာရွည္ေရာဂါကို
ေဆးၿမီးတိုနဲ႔ ကုသခ်င္လို႔ မျဖစ္ဘူး။
ညပလက္ေဖာင္းေပၚက
အမ်ိဳးေကာင္းသမီးေလးရယ္
ဘဝဆိုတာ
ဂြဒ္ေမာနင္းေပါင္မုန္႔စိမ္ထားတဲ့ ႏို႔တစ္ခြက္ေပါ့
ေသျခင္းတရားဆိုတာေတာ့
သတၱဝါတိုင္းရရွိမယ့္ အခ်ိန္ပို လုပ္အားခပဲ။

လန္႔ႏိုးခဲ့တဲ့ အိပ္မက္အတြက္
ေဒါသထြက္ေနလို႔လည္းအပို
ရွယ္လီကိုရြတ္ဆို
ဘိုႏိုကိုဂုဏ္ျပဳ
မသမာမႈမွန္သမွ်
လက္တကမ္းက ရင္ဆိုင္ထားလိုက္မယ္။

ဒီကေန႔ည မိုးေကာင္းကင္မွာ
မိုးသာတိမ္လိပ္ေတြ ကင္းစင္ပါရဲ႕လား
ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ ေသြးထဲမွာေရာ
ပိုးမႊားေတြ သန္႔စင္ပါရဲ႕လား
သံသရာ ခ်ားရဟတ္ထဲမွာ
ေငြၾကယ္ကေလးေတြ ပြင့္ခဲ့လို႔
ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ မက္ေမာမိျပန္တယ္
တကယ္ဆိုရင္
တို႔ေသြးသားဟာ
အမွန္တရားနဲ႔သာ တည္ေဆာက္သင့္ေပရဲ႕။

ေၾသာ္…
အေနာ္ရထာလမ္းမႀကီးက
ေျခသံေတြကို ထမ္းထားဆဲ
ေခြ်းတစိုစို လူတန္းႀကီးေတြနဲ႔
ခုံးေက်ာ္တံတားႀကီးေတြေအာက္
ဘဝေတြ စီးဆင္းေနေလရဲ႕။

ဘယ္ဆီဘယ္ဝယ္မသိ
ဘဝေတြ စီးဆင္းေနေလရဲ႕။

စစ္ႀကီးအတြင္းတုန္းက
ရန္ကုန္ညမွာ
ဗုံးခိုက်င္းေတြ တူးခဲ့တယ္။

စစ္ႀကီးအတြင္းတုန္းက
ရန္ကုန္ညကို
ၿဗိတိသွ်စစ္သားေတြ ဆုတ္ခြာခဲ့ၾကတယ္။

စစ္ႀကီးအတြင္းတုန္းက
‘ကင္ေပတိုင္’ ႐ုံးခန္းဟာ
‘ေရႊဂုံတိုင္’ မီးပိြဳင့္နားမွာ ရွိခဲ့တယ္။

စစ္ႀကီးအတြင္းတုန္းက
လူေတြ ကပ္ဆိုက္ခဲ့ၾကတယ္

စစ္ႀကီးၿပီးျပန္ေတာ့
ရန္ကုန္ညမွာ
အင္းစိန္တိုက္ပြဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔
ရန္ကုန္ညမွာ
‘မိုေရွဒါယန္း’ အိပ္စက္ခဲ့
‘ခ်ဴအင္လိုင္း’ အိပ္စက္ခဲ့
‘ခ်ာဗလစ္ေယာင္ခ်ိဳင္ယု’လည္း အိပ္စက္ခဲ့။
ခုေတာ့ ရန္ကုန္ညဟာ
ၿပီးခဲ့တဲ့စစ္ႀကီးကို ေမ့လို႔
ႀကဳံခဲ့တဲ့ ဒုကၡေတြကိုေမ့လို႔
‘အေဖာ္’ကို ဟိုတယ္ေပၚမွာ ေဝငွလို႔
လူငယ္ေတြ ၾကယ္လို ကခုန္လို႔
မေရရာတဲ့ ေဆာ့(ဖ္)ဝဲေတြနဲ႔
ရန္ကုန္ညဟာ သက္ဝင္လႈပ္ရွားလို႔။

ဟဲလို… ရန္ကုန္ညေရ
သင္နဲ႔ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ေပြ႕ဖက္ၿပီး
သင္နဲ႔ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ အိပ္စက္ခဲ့ရတာ
အကုန္အက် မ်ားလြန္းလွေပမယ့္
အခုထိ မၿငီးေငြ႕ႏိုင္တာ ဘဝေပါ့
ဂိတ္ထိုးလိုက္တဲ့ ေအာက္ဆိုက္ကားေလးေပၚ
အနာဂတ္ကို ေမွ်ာ္ၿပီး တက္လိုက္တယ္။

ခုံးေက်ာ္တံတားႀကီးေတြေအာက္
ဘဝေတြ စီးဆင္းသြားရွာၿပီ။

မိုဃ္းေဇာ္
႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၆
ေရႊအျမဳေတစာေပဆု (၂၀၀၇)

ဥဒါန္း

(ခဏ ခဏ ျပန္ဖတ္မိတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးကဗ်ာတစ္ပုဒ္)
ျပာ၀င္း၀ိုး၀ါးတဲ့
ေဆာင္းႏွင္းမ်ားကသာ
သမိုင္းရဲ႕ ဘာသာစကားျဖစ္မယ္ဆိုရင္
တလိမ့္လိမ့္ ခယြင္းတဲ့
ေသြးႏွင္းစက္ေတြ
တို႔ေျမမွာ မိႈင္းမိႈင္းေ၀ေရာ့မယ္။

ေသသူရဲ႕ အရုိးေတြက
ရွင္သူကို ဘာလုပ္ရမယ္လို႔
အံခ်ီးဖြဖြ ရည္ညႊန္းၾကတာ
သမိုင္းလို႔ ဆိုရမယ္။

ရာဇ၀င္ဆိုးရဲ႕
အရုိးတြန္သံ
ဘယ္သူ႕ထံပါး
သယ္ေဆာင္သြားမလဲ ႏွင္းတို႔ရယ္။

ဒီဘက္ ကမၻာေခတ္ရဲ႕
ရဲရင့္တဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းဟာ
တို႔ျပည္က ေက်ာင္းသားအေလာင္းေတြဆီမွာ ရွိတယ္။

သားေပ်ာက္ရွာေနတဲ့ အေမကို
သူ႕ေအာက္ကေျမက
“ေမေမ” လို႔ တိုးတိုးေလးေခၚေနတယ္
ေမေမရယ္ ေမေမရယ္ ေမေမရယ္။

ဇာဘုရင္ရဲ႕ စနစ္ဆိုးေၾကာင့္
ျပည့္တန္ဆာျဖစ္ရတဲ့
ရုရွားမေလးဟာ
အိပ္ယာထဲမွာ ငိုေနတယ္။

ေန၀င္းရဲ႕ စနစ္ေၾကာင့္
သူပုန္ျဖစ္ရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ
လမ္းမေပၚမွာ တိုက္ပြဲ၀င္ေနတယ္။

ဒီေန႔ပြဲဟာ
ရႈံးရႈံး ႏိုင္ႏိုင္
ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္းသာ အဓိက ဆိုတဲ့ ပြဲမဟုတ္ဘူး
သူေသကိုယ္ေသ အၿပိဳင္ႏႊဲ
၀ိညာဥ္ျခင္း ရိုက္ခြဲတဲ့ပြဲ ျဖစ္တယ္။

“ေဟ့... ႀကိဳးစင္”
ငါ ရင္ေကာ့ၿပီး လာခဲ့မယ္။ ။
ေရႊဘုန္းလူ

ေတာ္လွန္ေရး (သို႔) ေနာင္ရုိးသစၥာ

အနားသတ္မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္း ျခားရုံနဲ႔
ငါတို႔ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားရေတာ့မွာလား။
ၾကည့္ေလ...သတိေတြနဲ႔ စည္းေႏွာင္
ရာစုတစ္ေထာင္ ျဖတ္သန္းဖို႔
ပြင့္ခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ပန္းေတြ
တံတားနီ...ေျမနီကုန္း...ရွစ္ေလးလံုး...။
၉၀...၉၄...၉၅...၉၆...၂၀၀၇
ငါးေရာင္ျခယ္ေတြ တျဖတ္ျဖတ္ေတာက္
ေရႊ၀ါေရာင္ေခတ္ကို ေရာက္လို႔
ျပည့္၀မ္းမီးေတာက္
သံဃာေလွ်ာက္ခဲ့ေပါ့...။
ကိုဗဟိန္း၊ ကိုေအာင္ေက်ာ္၊ ကိုဖုန္းေမာ္ တို႔ေရ
ေသနတ္တစ္ခ်က္ ေဖာက္ရင္ ေနျပည္ေတာ္ေမွာက္ဖို႔
ငါတို႔ရင္ထဲကို စီးဆင္း ေပတရာကို စီးနင္း
ေတာ္လွန္ေရးသီခ်င္းေတြ အက်ယ္ဆံုး ဆိုေပးၾကပါဦး။
တခ်ဳိ႕က စိတ္ပ်က္ တခ်ဳိ႕က ခြဲထြက္
တခ်ဳိ႕က ေသြးေၾကာင္ တခ်ဳိ႕က ေဘးေရွာင္
ႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ဆိုတဲ့ ေဘာင္အေက်ာ္မွာ
Time Out ေခၚလိုက္ၾကၿပီတဲ့လား
လူရွင္သခၤ်ဳိင္းထဲက ေတာက္ေခါက္သံေတြနဲ႔
အေမ့မ်က္ရည္ေတြၾကားက ေႂကြလုလုၾကယ္စင္တခ်ဳိ႕
ငါတို႔ ကယ္တင္ရဦးမယ္ေလ...။
စစ္၀ါဒီေတြယာ အရုိင္းျပဆံုး ဆိုးေနလို႔
ဧရာ၀တီလည္း အပိုင္းပိုင္း က်ဳိးေၾကခဲ့ရပါၿပီ
ျပည္အရုိင္းကို ဒီအတိုင္း ၾကည့္ေနမယ္ ဆိုရင္
ငါတို႔ရင္ေတြ ခြဲထုတ္ အသဲႏွလံုးေတြ ဆြဲႏႈတ္ထားမွ ရမယ္။
ေခါင္းေမာ့တယ္ဆိုတာ ေခါင္းငံု႔တာေလာက္ေတာ့ မလြယ္
ေသခ်ာပါတယ္ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ ေနမ၀င္အင္ပါယာ
ဘယ္ဟာကို ခ်စ္သလဲဆိုရင္
ဒုတိယအခ်က္ကို ငါျငင္းမယ္.......။
ေဇာ္ျမင့္(မေလးရွား)